Jesień to dla wielu niezbyt przyjemna pora roku. Po wakacjach pozostają jedynie wspomnienia, woda w jeziorach robi się zimna błękitne niebo zakrywają ciemne chmury a beztroskie lenistwo ustępuje miejsca obowiązkom związanym ze szkołą czy pracą. PPG (przeciętny polski gracz) także nie ma lekko. Brakuje wolnego czasu, ulubione tytuły wędrują na półkę. Z drugiej strony jesień to także pora wielu premier doskonałych tytułów, które były dopieszczane przez okres wakacji. Wszystkie są prawie gotowe, a większość z nich zarezerwowało już sobie miejsce na sklepowych półkach. W tym artykule zapoznacie się z kilkoma tytułami, które szykuje dla nas ATARI. Zacznijmy od gier, które już są lub powinny za chwile pojawić się na półkach zachodnich sklepów.

Serię „Need For Speed” zna chyba każdy, kto miał
kiedykolwiek styczność z elektroniczną rozrywką. Szybkie kobiety i piękne samochody, czyli to, co tygryski lubią najbardziej. Od lat firma Electronic Arts raczy nas kolejną odsłoną swojej sztandarowej gry samochodowej. Każda część była klasą samą w sobie, choć ostatnie dwie odsłony zdobyły grono przeciwników z powodu zmiany „tematu” i odejściu od sportowych bryk na rzecz tuningowanych maszkaron znanych z filmu „Szybcy i Wściekli”.

Gry z gatunku FPS „wyrastają” niemal jak grzyby po deszczu. Znakomita większość to jadalne, ale niezbyt smaczne pieczarki. Ta odmiana ma to do siebie, że wszędzie jest jej pełno. Możemy również trafić na muchomora, i to niejednego… Granie w coś takiego może się skończyć nienajlepiej (nadszarpnięte nerwy, zmarnowany czas). Na szczęście od czasu do czasu pojawiają się smaczne, ale rzadkie prawdziwki. Takim grzybem, przepraszam grą jest, a właściwie powinien być F.E.A.R.

Tych, którzy kochają zapach palonej gumy i urodzili się „za kierownicą” z pewnością zainteresuje gra GT Legends. Będzie ona również ciekawostką dla osobników lubiących ultra-realistyczne symulacje wyścigów samochodowych, w których główną rolę odgrywają wozy starsze wiekiem od niejednego z nas. Firma SimBin powinna zaspokoić Wasze wyrafinowane gusta, a to dlatego, gdyż mają doświadczenie w tworzeniu gier, na których można sobie „połamać zęby”. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że GT Legends jest ideowym następcą gry GTR FIA Racing Simulation, które stworzone zostało właśnie przez tę firmę. Ale po kolei…

Zapewne wielu z Was w kinach lub w telewizji widziało film pod tytułem Starship Troopers. Była to opowieść o dzielnych, amerykańskich chłopcach, którzy skłonieni przez rządową propagandę ruszyli w bój przeciw olbrzymim insektom. Film co prawda rewelacyjny nie był, jednak jedno trzeba mu przyznać – robił duże wrażenie… Bardzo dobre sceny walk z robalami, do tego świetne, jak na tamte czasy, efekty specjalne nie mogły się nie podobać.

Któż z zawziętych fanów shooterów wojennych nie pamięta takich wspaniałych tytułów, jak Medal of Honor: Allied Assault, czy Call of Duty? Osoby takie można pewnie z łatwością policzyć na palcach u jednej ręki. Obie wymienione pozycje niezwykle zasłużyły się w pobudzeniu i rozbudowaniu kategorii gier, którą to dumnie na co dzień reprezentują. Jednakże, o dziwo stajemy tu przed nie lada problemem, tekst jest tylko jeden, a gry są aż dwie.

Są gry szalone, nieprzeciętne, z „jajcem”, które, mimo iż wydają się być (a czasem nawet bywają) proste niczym konstrukcja cepa, wciągają na wiele godzin, dni, czy nawet miesięcy. Te gry mają „to coś” - niezdefiniowany element powodujący, że oczy nie chcą się oderwać od monitora, palce od klawiatury, a my z chęcią poznajemy świat gry nie szczędząc przy tym amunicji…

Gdzie ja do cholery jestem? Skąd ta krew na moich rękach? O Boże – czy ten człowiek nie żyje? Co ja zrobiłem… Ale przecież to nie byłem ja. To nie mogłem być ja! Ktoś mnie do tego zmusił, tylko kto? Jak ja to udowodnię, że ktoś mną kierował? Muszę stąd jak najszybciej uciec, zanim ktoś znajdzie zwłoki! Ale nie mogę tak wyglądać - od razu mnie złapią. Muszę gdzieś ukryć zwłoki i nóż, od ciosów którego zginął ten biedny człowiek… A potem zmyć krew. Ona jest wszędzie – ja tego nie wytrzymam! Ale spokojnie, bo jeszcze mnie ktoś usłyszy… OK, toaleta posprzątana, ja też wyglądam nieco lepiej – trzeba się stąd szybko wydostać. Okno jest za wysoko – nie ma szans, bym się tędy wydostał. Tylko spokojnie… Są jeszcze drzwi – może mi się uda. Wychodzę…

Jagged Alliance jest serią gier z gatunku strategii turowych, która zadebiutowała w 1994 roku. Wtedy to po raz pierwszy spotkaliśmy się z grupą najemników gotowych za odpowiednią ilość pieniędzy zrobić porządek niemal w każdej części świata. Podczas kolejnych odsłon serii przedzieraliśmy się przez bagna, dżunglę, ruiny, domostwa… My i nasi kompani.

Quake - na dźwięk tego słowa drżą miliony graczy na całym świecie. Gra, która stała się fundamentem dla wielu tytułów, gra, która ustaliła nowy porządek w świecie FPP. Stała się legendą, dla rzeszy graczy kultem, ale też nałogiem, atakującym w najmniej spodziewanym momencie, nałogiem, który nie chciał ustąpić, nałogiem, który stał się chlubą dla gracza. Teraz nadchodzi po raz kolejny, czwarty raz zagości na naszych dyskach.

Gdy zobaczyłem filmiki prezentujące możliwości Unreal Engine 3, w mojej głowie pojawiły się trzy pytania. Pierwsze - jaką kartę graficzną będę potrzebował, żeby w coś takiego sobie pograć. Drugie - ile czasu mam na zebranie pieniędzy na tę kartę? I ostatnie – ciekawe, czy będzie Unreal Tournament na nowym engine? Jeśli jeszcze raz zerkniecie na tytuł gry, której to zapowiedź właśnie czytacie, to na pewno znajdziecie odpowiedź na jedno z tych pytań…

Gwiezdne Wojny od zawsze władały wyobraźnią fanów. Na co dzień poważni i spokojni ludzie cieszą się, jak małe dzieci z nowej zabawki, widząc na gwieździstym niebie napis „dawno, dawno temu w odległej Galaktyce…”. Któż z nas (fanów) nie chciałby, choć na chwilę posiedzieć w kabinie Sokoła Milenium czy „pobawić się” mieczem świetlnym. Tu z pomocą przychodzą gry komputerowe. Miłośnicy latania mają swoje wirtualne X-Wingi zaklęte na krążkach CD, fani wyczuleni na Moc do dziś walczą na wirtualnych arenach w Jedi Academy.

Commandos to tytuł, który powinien być znany każdemu szanującemu się graczowi. Każdy miłośnik „łamania głowy” powinien spróbować swoich sił w tej grze. Tak, „spróbować” - nie przesłyszałeś się drogi czytelniku. Commandos był od zawsze grą „dla wybranych”. Do wymagań komputera można śmiało dopisać to, czego wymaga się od gracza. Przede wszystkim pomysłowości i cierpliwości. Gra odwdzięczała się przepotężną grywalnością i ogromną satysfakcją z ukończenia misji.

Każdy, kto ukończył Half Life 2, w momencie pojawienia się na ekranie napisu „The End” z pewnością zadał sobie pytanie „Co jest? Już koniec?”. Trzeba bowiem przyznać, że gra pozostawiała ogromny niedosyt. Jednak był to doskonały punkt wyjścia do stworzenia dodatku i niemal pewne było, że takowy w niedługim czasie się ukaże.