Kiedy pewnego kwietniowego poranka roku pańskiego 2003, z odmętów Internetu wyłoniło się pierwsze Enemy Territory, wszyscy entuzjaści elektronicznej rozrywki przeżyli niejako podwójny szok. Gra debiutującego na rynku studia Splash Damage udowodniła, że z projektu właściwie spisanego na straty, da się zrobić jedną z najbardziej wciągających, „najmiodniejszych” i najbardziej grywalnych drużynowych strzelanek ever! W dodatku, by chwycić za broń i wraz z przyjaciółmi przenieść się na pole bitwy nie trzeba było uiszczać żadnych, absolutnie żadnych opłat! Wydany jakiś czas temu na Xboxa 360 sequel, zatytułowany Enemy Territory: Quake Wars, również szokuje. Szkoda tylko, że w zupełnie inny, mniej przyjemny sposób.

Co by było gdyby Spielberg – ten od dinozaurów, zabrał się za gry komputerowe? Ja już wiem. Efekt pracy sygnowany jego nazwiskiem leży na moim biurku. Jaki jest? Czy znane nazwisko to coś więcej niż chwyt marketingowy?

Tęsknicie za dawno minionymi czasami beztroskiego pacholęctwa, kiedy wszystko było w niesamowicie prosty sposób nieskomplikowane, beztroskie i przyjemne? Kto by nie tęsknił! Moje przedszkolne lata, które identyfikuję właśnie jako ten złoty wiek przypadły na początek lat 90, kiedy to wiele nowych rzeczy zaczynało się w naszym kraju. Stary porządek powoli w świadomości ludzi zaczynał przechodzić do przeszłości i szara do tej pory rzeczywistość zapełniała się coraz to bardziej kolorowymi przejawami kulturalnej i rynkowej swobody – od toreb foliowych zaczynając a na klockach Lego kończąc.

Pewnego pięknego dnia, niejaki djsound podjął dość drastyczną i przez wielu niezrozumiałą decyzję. Postanowił sprzedać wszystkie gry na PC i zainwestować w jedną z konsol nowej generacji. Jak pomyślał- tak zrobił. Oto jego… czyli moje wrażenia po trzech miesiącach grania. Dlaczego konsola? Dlaczego Wii? I jak ta niepozorna skrzyneczka sprawdza się na co dzień? Odpowiedzi szukajcie w dalszej części tekstu. Zanim jednak zaczniemy chciałbym jasno i wyraźnie zaznaczyć, że niniejszy tekst przedstawia moje prywatne zdanie i w żadnym wypadku nie należy traktować go jako stanowiska VoodooGuild.com. Nie faworyzujemy nikogo. Nigdy tego nie robiliśmy i robić nie będziemy. Konsola została kupiona, a nie dostarczona przez dystrybutora – należy do mnie, a nie redakcji. No dobrze… formalności z głowy - możemy zacząć nasz test.

W piwnicy mej zakurzona leży decha… na ścianie “fish-eye’owe” ujęcie Brandona Cole “Bam” Margery szybującego w przestworzach… a w głowie stare, ale jakże gorące wspomnienia z przygód deskorolkowych, które serwowały pierwsze odsłony serii „Tony Hawk Pro Skater”. Oj, działo się! Nieprzespane noce, szukanie rozmieszczonych fikuśnie kaset i te humorystyczno-multiplayerowe boje wraz z przyjaciółmi w “H O R S E’a” (w tym miejscu pozdrowienia dla mega “lamerów”: DonKamilla i Marca ;) Do momentu trzeciej odsłony serii z “Jastrzębiem” w tytule, grę wspominam niezwykle gorąco. Im dalej team Activision brnął w tworzenie “na siłę” wykwitów THPS, tym było gorzej. Powiadam Wam - wybawienie jest bardzo blisko!

Zakładam, że każdy z Was drodzy czytelnicy z mniejszym, bądź większym entuzjazmem wyczekuje premiery najnowszej odsłony cyklu Medal of Honor. Cóż, nie oszukujmy się, Airborne jest przecież jedną z najlepiej zapowiadających się produkcji, które na przestrzeni najbliższych miesięcy zawitają w czytnikach naszych konsol i pecetów. Niemal pewnym jest, że nowa gra koncernu Electronic Arts będzie prawdziwym skokiem jakościowym w dziedzinie wojennych first-person-shooterów. Niestety do jej premiery zostało jeszcze całkiem sporo czasu, a wielu fanów FPS-ów (w tym i ja :P) wręcz nie może się doczekać nowego programu sygnowanego szyldem Medal of Honor. By osłodzić im (nam :) czas oczekiwania, EA wydała jakiś czas temu Medal of Honor: Vanguard – grę będącą poniekąd ekspozycją tego co przyniesie Airborne, a także pożegnaniem serii z konsolami starej generacji. Czy będzie to warte zapamiętania rozstanie? Czy też produkcja EALA (Electronic Arts Los Angeles) przeminie bez większego odzewu ze strony posiadaczy popularnej „czarnulki”?

Jako pierwsi w kraju i nieliczni na świecie (jeśli nie JEDYNI!) rozpoczynamy publikację EXCLUSIVE GALERII [autorstwa MartineZ’a] z “PROJECT GOTHAM RACING 3″. Przekonajcie się na własne oczy, co potrafi nowa maszyna Billa - XBOX360!

DZIŚ PREZENTUJEMY:

LAMBORGHINI MURCIELAGO 6.2

Intrygi, machlojki, nadużywanie władzy i wykorzystywanie urzędów, a także zamachy stanu i mordy polityczne. Brzmi znajomo? Jasne, że każdy widzi to na co dzień w telewizji, ale oczywiście nie o tym chciałem dzisiaj pisać, a porównanie jest jak ulał do fabuły gry, którą mam dziś przyjemność zrecenzować. Choć jej akcja toczy się w starożytnym Rzymie, to kto powiedział, że wymienione wyżej wady ludzi władzy są wynalazkiem nam współczesnym?

Jedna z moich znajomych stwierdziła, że faceci są jak Pokemony – ich dewiza na życie to - „złap je, złap je wszystkie!”. Coś z pewnością w tym jest, jednak dziś nie będziemy roztrząsać tej przypowieści, na rzecz faktycznie doskonałej produkcji dedykowanej mobilnej platformie Nintendo DS. Tą perełką jest „Pokemon Dash”!

Kolejne odsłony z muzycznej serii "SingStar" pojawiają się niczym grzyby po deszczu. Niezwykle nas ta kolej rzeczy raduje, gdyż jesteśmy ogromnymi pasjonatami amatorskiej gimnastyki wokalnej (tzw. wokaliza na krzywy ryj:). W końcu śpiewać każdy może!

"SingStar Pop" nie spadł na nas niczym grom z jasnego nieba, ponieważ mieliśmy już przyjemność obcować z „wczesną wersją” projektu podczas polskiej edycji PLAYSTATION EXPIRIENCE, które to mile wspominamy z warszawskiego centrum Expo. Ale do rzeczy…

„Project Rub” podobnie jak „Wario Ware: Touched” dedykowany platformie sprzętowej Nintendo DualScreen – wykorzystuje dobrodziejstwa płynące z zaimplementowanego ekranu dotykowego oraz wbudowanego mikrofonu. Tych podobieństw to jednak nie koniec!

Kolejny dzień tego cudownego tygodnia przynosi nam następną – niebagatelną – produkcję wyścigową! Istny raj dla person zakochanych w zapachu benzyny i swądu palonej gumy. Na talerz wrzucamy – kotara w górę (!) – „Enthusia Professional Racing”! Życząc smacznego, zapraszamy do udanej – spalinowej - konsumpcji.

Dziś mamy przyjemność wrzucić na talerz i spałaszować - „Midnight Club 3: DUB Edition”. Życzymy smacznego!

Voodoo Guild jako PIERWSZY W KRAJU publikuje recenzję "Forza Motorsport" !!! – gry, która jako pierwsza w historii branży konsol znokautowała „Gran Turismo” / dotychczasowego mistrza symulacji sportów motorowych z konkurencyjnej platformy sprzętowej Sony PlayStation 2.

Czas mija nieubłaganie, siwe włosy poczynają kiełkować, a starzejący się – aczkolwiek poczciwy Wario – po raz kolejny nas zaskakuje! Swego czasu (za królowania kieszonsolki GameBoy Advance) o produkcjach z serii „WarioWare” mówiono jak o przedsięwzięciach wyjątkowo niszowych, skierowanych do ograniczonego grona odbiorców. Z nadejściem nowej ery w historii handheldów nasz tytułowy bohater doczekał się pozytywnych opinii i komentarzy ze strony licznych krytyków branżowych. „WarioWare Touched!” dedykowany platformie sprzętowej Nintendo DualScreen w znaczący sposób przedefiniowuje pojęcie mobilnej zabawy!